دانشگاه تربیت مدرس گفتمان طراحی شهری ۳۱۱۶-۰۲۱۲ 5 3 2024 09 22 Promotion of Tourism Development of Urban Historical-Cultural Places by Re-Creation in the Historical-Cultural Contexts of Tabriz City (Case Study : Zone 8) ارتقاء توسعه گردشگری مکانهای تاریخی- فرهنگی شهری با بازآفرینی در بافت های تاریخی -فرهنگی (مورد مطالعه: منطقه 8) 1 17 23274 10.48311/UDD.5.3.1 FA لادن عقل آراء دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. حسن احمدزاده استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. علی پناهی استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. Journal Article Problem: The historical areas and centers of the city of Tabriz contain precious treasures of human historical and cultural works. In order to prevent the reduction of the importance of these historical centers, it is necessary to implement regeneration plans. that the implementation of tourism projects can lead to the re-prosperity of the eight city of Tabriz. Aim: Promote the tourism development of urban historical-cultural places by recreating the historical-cultural contexts of zone 8 of Tabriz city. Methods: The current research method is descriptive-analytical, and library studies and a researcher-made questionnaire were used to collect data. The statistical population of the research includes the entire population of the eight zone Tabriz, and based on the Cochran formula, the sample size was 375 people. Exploratory factor analysis methods along with multivariate regression method were used for data analysis. Findings: Based on the results of the research, four basic factors were discovered and the results showed that all regeneration factors involved in the development of tourism have significant relationship with the promotion of tourism in the historical-cultural places of Tabriz, and according to the socio-cultural factors (0.612), Physical factor with (0.507) and architectural quality index with (0.462), economic factor with (0.325) and environmental factor with (0.296) have the most to least effect in promoting tourism development. Conclusion: As a historical context with an approach to urban tourism in historical-cultural places, the eight zone has opportunities and strengths that can help to create lively spaces and tourist-friendly places by relying on them. بیان مساله: پهنه ها و مراکز تاریخی شهر تبریز گنجینه های گرانبهایی از آثار تاریخی و فرهنگی بشر را در خود جای داده است. برای جلوگیری از کاهش اهمیت این مراکز تاریخی، اجرای طرحهای بازآفرینی امری ضروریاست. که اجرای طرح های گردشگری میتواند به شکوفایی دوباره منطقه هشت شهر تبریز بیانجامد. هدف: ارتقای توسعۀ گردشگری مکانهای تاریخی- فرهنگی شهری با بازآفرینی در بافتهای تاریخی- فرهنگی منطقه 8 شهر تبریز می‌باشد. روشها: روش تحقیق حاضر بصورت توصیفی- تحلیلی بوده و برای جمع آوری داده ها از مطالعات کتابخانه ای و پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق شامل جمعیت کل منطقه هشت تبریز می‌باشد که براساس فرمول کوکران حجم نمونه 375 نفر بدست آمد. برای تحلیل داده ها از روشهای تحلیل عاملی اکتشافی به همراه روش رگرسیون چند متغیره استفاده شد. یافته ها: براساس نتایج تحقیق چهار عامل اساسی کشف شد و نتایج نشان دادند همه عوامل بازآفرینی دخیل در توسعۀ گردشگری دارای رابطۀ معناداری با ارتقای گردشگری مکانهای تاریخی- فرهنگی شهر تبریز می‌باشند و به ترتیب عامل های اجتماعی- فرهنگی (612‏/٠)، کالبدی با (507‏/0) و شاخص کیفیت معماری با (462‏/0)، عامل اقتصادی با (325‏/0) و عامل زیست محیطی با (296‏/0) بیشترین تا کمترین اثرگذاری را در ارتقا توسعۀ گردشگری داشتهاند. نتیجه گیری: منطقه هشت به عنوان یک بافت تاریخی با رویکرد به گردشگری شهری در مکانهای تاریخی- فرهنگی، فرصتها و نقاط قوتی نیز دارد که میتوانند با تکیه بر آنها به ایجاد فضاهای سرزنده و مکانهای گردشگر پسند کمک کنند.

https://udd.modares.ac.ir/article_23274_0d7194e1c7a4b32303ee3831a30c4ab0.pdf

دانشگاه تربیت مدرس گفتمان طراحی شهری ۳۱۱۶-۰۲۱۲ 5 3 2024 09 22 Design, simulation, and optimization of the lighting system of Tagh-Bostan Boulevard of Kermanshah using the MLP neural network algorithm طراحی، شبیه سازی و بهینه ‌سازی سیستم نورپردازی بلوار طاق‌بستان شهر کرمانشاه با استفاده از الگوریتم شبکه عصبی MLP 19 34 23275 10.48311/UDD.5.3.2 FA الهام رضائی کامران گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه رازی، کرمانشاه سید عابد ذوالنوری گروه برق، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران Journal Article Taq-Bostan Boulevard (Shahid Shiroudi) in Kermanshah city, due to the very rich history and culture of this city, has become one of the most important tourist and recreational destinations. However, the lighting conditions in this boulevard are still not ideal in a way that can add more beauty and charm to the urban space. As a result, the intelligent lighting design of Taq-Bostan Boulevard by using neural network algorithms and providing the appropriate algorithm can improve the lighting and visual conditions of this boulevard, and add more attractiveness to the urban space of Kermanshah city. In this article, first of all, the challenges of lighting sidewalks and implementation points in the design of urban street lighting have been examined. Then, considering the two factors of citizens’ satisfaction and visual beauty as outputs, as well as color temperature, illuminance, lamp type and luminance as model inputs, the MLP neural network algorithm was used for Taq-Bostan Boulevard in Kermanshah. is to design a smart and suitable lighting system for it. The proposed design has the most optimal conditions because the MRE and MAE errors obtained from the neural which is very ideal. Therefore, the designed lighting system ,%0.035 network are less than.aims for the psychological comfort and security of the citizens. بلوار طاق‏ بستان (شهید شیرودی) در شهر کرمانشاه، با توجه به تاریخ و فرهنگ بسیار غنی این شهر، به یکی از مهمترین مقاصد گردشگری و تفریحی تبدیل شده است. با این حال، شرایط نورپردازی در این بلوار، همچنان به نحوی ایده‌آل نیست که بتواند زیبایی و جذابیت بیشتری به فضای شهری ببخشد. در نتیجه، طراحی نورپردازی هوشمند بلوار طاق‏بستان با بهره‌گیری از الگوریتم‌های شبکه عصبی و ارائه الگوریتم مناسب، می‌تواند به بهبود شرایط روشنایی و بصری این بلوار، بهبودی محسوسی ببخشد و جذابیت بیشتری به فضای شهری شهر کرمانشاه اضافه کند. در این مقاله، ابتدا چالش‏ های نورپردازی پیاده‏ روها و نکات اجرایی در طراحی نورپردازی معابر شهری بررسی شده است. سپس با درنظر گرفتن دو عامل رضایتمندی شهروندان و زیبایی بصری به عنوان خروجی‏ و هم‏چنین دمای رنگ، شدت روشنایی، نوع چراغ و درخشندگی به عنوان ورودی ‏های مدل، برای بلوار طاق بستان شهر کرمانشاه از الگوریتم‌ شبکه عصبی MLP استفاده شده ‏است تا یک سیستم نورپردازی هوشمند و مناسب برای آن طراحی شود. طراحی پیشنهادی بهینه ‏ترین شرایط را دارد زیرا خطاهای MRE و MAE بدست آمده از شبکه عصبی کمتر از 0.035 درصد است که بسیار ایده ‏ال است. بنابراین سیستم نورپردازی طراحی ‏شده آسایش روانی و امنیت شهروندان را به دنبال دارد.

https://udd.modares.ac.ir/article_23275_5c433f641035b3ad5ddf980703370657.pdf

دانشگاه تربیت مدرس گفتمان طراحی شهری ۳۱۱۶-۰۲۱۲ 5 3 2024 09 22 An approach in explaining the capabilities of building architecture in improving the quality of the surrounding urban space (Case study: Shahroud Zanjiri Tekyeh) انگاره "شهریتِ معماری" رهیافتی در تبیین قابلیتهای معماری ابنیه در ارتقاء کیفیت فضای شهری پیرامون خود (موردپژوهی: تکیه زنجیری شاهرود) 35 53 23276 10.48311/UDD.5.3.3 FA اسلام کرمی استادیار دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران. 0000-0002-2236-1259 منصوره محسنی مربی، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران لیلا رحیمی استادیار، دکترای شهرسازی، هیئت علمی گروه معماری، دانشکده عمران دانشگاه تبریز Journal Article Statement of the problem: Despite the emphasis of contextualist and structuralist theories on the alignment and compliance of architecture with the existing context, it seems that the role of the building has been raised as an element that is influenced by the context rather than influencing the context. Aim: Considering the role and position of architectural buildings in the quality of urban spaces around them in historical contexts, explaining the idea of citizenship and architecture is the main goal of the research. Methods: Presenting and using interpretative-historical method, it has been investigated in the historical context of Shahroud neighborhood of Bidabad. Findings: Research findings in three areas of spatial organization (communication, transfer, connection and development of space), landscape organization (cognitive landscape role of the roof, architectural role of structures and facilities, scale manifestation of details, promotion of sensory richness, sharing and the color of personal belonging, massing according to the enclosure of neighboring roads) and organization of activity and performance (self-sufficient sectional development, control of social behaviors, attraction of compatible uses, security of abandoned spaces, and livability) and based on this, proposals in the field of legislation, Urban management, architecture and urban planning education and public education are provided. Conclusion: During the design process, not only the effects of the site and the background environment on the architecture should be considered, but also the favorable and unfavorable effects of the architecture after construction should be considered and taken into account in the evaluation of the architectural works. بیان مسئله: علیرغم تاکید نظریه های زمینه گرا و ساختارگرایی به همسویی و تبعیت معماری با زمینه موجود، بنظر میرسد، نقش ساختمان به عنوان عنصری تأثیرپذیر از بافت مطرح شده است تا تأثیرگذار در زمینه و تحول آفرین در آن. هدف: با نظر به نقش و قابلیت بناهای معماری در ارتقاءکیفیت فضاهای شهری پیرامون خود در بافتهای تاریخی، تبیین انگاره «شهریتِ معماری » به عنوان هدف اصلی پژوهش میباشد. روشها: با استفاده از روش تفسیری- تاریخی و با استفاده از راهبرد ساختارگرایی در بافت تاریخی محله بیدآباد شاهرود بررسی شده است. یافته ها: یافته های تحقیق در سه حوزه سازمان فضایی)ارتباط، انتقال، اتصال و توسعه فضا(، سازمان منظر )نقش منظر شناختی بام، نقش معمارانه سازه و تاسیسات، تجلی مقیاسی جزئیات، ارتقاء غنای حسی، اشتراک گذاری و رنگ تعلق شخصی، توده گذاری متناسب با محصوریت معابر همجوار( و سازمان فعالیت و عملکرد )توسعه مقطعی خودکفا، کنترل رفتارهای اجتماعی، جذب کاربریهای سازگار، امنیت فضاهای رهاشده، و زیست پذیری( ارائه و بر این اساس، پیشنهاداتی در حوزه قانونگذاری، مدیریت شهری،آموزش معماری و شهرسازی و آموزشهای مردمی ارایه شده است. نتیجه گیری: در طی فرآیند طراحی، نه تنها به تأثیرات سایت و محیط زمینه بر معماری بایستی توجه گردد، بلکه به تأثیرات مطلوب و نامطلوب معماری به فضای شهری پیرامون بعد از ساخت نیز باید توجه کرده و در ارزیابی آثار معماری مورد توجه قرار گیرد.

https://udd.modares.ac.ir/article_23276_88cc8890c7a0d462b0c6335788aa67f2.pdf

دانشگاه تربیت مدرس گفتمان طراحی شهری ۳۱۱۶-۰۲۱۲ 5 3 2024 09 22 Evaluation of citizens' perception of factors affecting regeneration in informal settlements with a culture-based approach (case study: Tabriz metropolis) ارزیابی ادراک شهروندان از عوامل موثربر بازآفرینی در سکونتگاه های غیر رسمی با رویکرد فرهنگ مبنا (مطالعه موردی: کلانشهر تبریز) 55 73 23277 10.48311/UDD.5.3.4 FA بهرنگ مکاری دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران علی آذر دانشیارگروه معماری و شهرسازی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران. میرسعید موسوی استادیارگروه معماری و شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران Journal Article Aim: To evaluate the citizens’ perception of factors affecting regeneration in informal settlements with the approach of the base culture of Tabriz metropolis. Methods: The research method is based on the use of questionnaire tools and the use of inferential statistics methods, especially the method of exploratory factor analysis and confirmatory factor analysis. Spss and SmartPlas software were used for data analysis. Findings: The results of the research show that the factors affecting regeneration in the informal settlements of Tabriz metropolis can be classified in 4 social, economic, cultural and infrastructural indicators with a culture-based approach. These 4 factors explain a total of 67.04% of the total variance, which is significant percentage. Also, the results showed that the infrastructure index with a factor load of 0.901 and a total average of 3.61 ranked first, and an economic index with a factor load of 0.860 and total average of 1.51 ranked fourth among the factors influencing the regeneration of informal settlements in Tabriz metropolis with a culture-based approach. Conclusion: This research has analyzed the perception of citizens and residents in the informal settlements of Tabriz metropolis. As a result, it can be said that the weakness of urban infrastructure from the perspective of the residents has been raised as the most important challenge in organizing and re-creating these structures, which shows the importance that in fact These tissues have been so neglected by urban management in terms of urban infrastructure that they have been introduced as the most important drivers of regeneration by the residents. هدف: ارزیابی ادراک شهروندان از عوامل مؤثر بر بازآفرینی در سکونتگاههای غیررسمی با رویکرد فرهنگ مبنا کلانشهر تبریز میباشد. روشها: روش تحقیق بر مبنای استفاده از ابزار پرسشنامه و استفاده از روشهای آمار استنباطی علی الخصوص روش تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل عاملی تأییدی مرتبۀ دوم است جامعه آماری تحقیق 450 هزار نفر میباشدکه حجم نمونه براساس فرمول کوکران برابر 384 نفر بدست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار Spss و SmartPlas استفاده گردید. یافته ها: نتایج تحقیق نشان میدهد که عوامل مؤثر بر بازآفرینی در سکونتگاههای غیررسمی کلانشهر تبریز با رویکرد فرهنگ مبنا در 4 شاخص اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و زیرساختی قابل طبقه بندی است. این4 عامل در مجموع 04 / 67 درصد از واریانس کل را تبیین میکند که درصد قابل توجهی میباشد. همچنین نتایج نشان داد که شاخص زیرساختی با بار عاملی 901 / 0 مجموع میانگین 61 / 3 به عنوان رتبه اول و شاخص اقتصادی با بارعاملی 860 /0 و مجموع میانگین 1.51 رتبۀ چهارم عوامل مؤثر بر بازآفرینی سکونتگاههای غیررسمی کلانشهر تبریز با رویکرد فرهنگ مبنا را کسب کرده اند. نتیجه گیری: این تحقیق ادراک شهروندان و ساکنین در سکونتگاههای غیررسمی کلانشهر تبریز را مورد تحلیل قرار داده است. درنتیجه میتوان گفت ضعف زیرساختهای شهری از منظر ساکنین به عنوان مهمترین چالش در ساماندهی و بازآفرینی این بافتها مطرح شده است که این نشان دهندۀ این مهم است که در حقیقت این بافتها آنچنان از نظر زیرساخت های شهری مورد غفلت مدیریت شهری قرار گرفته است که به عنوان مهمترین پیشران بازآفرینی از طرف ساکنین معرفی شده اند.

https://udd.modares.ac.ir/article_23277_d600a2c0f0abaa265941e3c4c2510c26.pdf

دانشگاه تربیت مدرس گفتمان طراحی شهری ۳۱۱۶-۰۲۱۲ 5 3 2024 09 22 Explanation of optimal architectural physical form patterns with the approach of providing comfortable conditions in open spaces of residential complexes (case study: Tehran) تبیین الگوهای کالبدی فرم معماری بهینه با رویکرد تامین شرایط آسایشی در فضاهای باز مجموعه‌های مسکونی (نمونه مطالعاتی: شهر تهران) 75 100 23278 10.48311/UDD.5.3.5 FA تیمور حیدری دانشجو دکتری، گروه معماری، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسامی، شهرکرد، ایران. منصور یگانه . استاد، گروه معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران 0009-0005-8666-0687 الهام پورمهابادیان استادیار گروه معماری و شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسامی، تهران، ایران. Journal Article The problem of thermal comfort of users has long been the concern of architects and designers of residential spaces. In the traditional architecture of Iran, according to the climate of each region, the form, the placement of spaces and the design of open spaces are formed according to the climate of each region. In modern times, due to the increase in the population of cities and the increase in the need for residential spaces and traffic space, the issue of open and social spaces and its role in providing human comfort has been given less attention. Residential has become effective in providing thermal comfort to the residents. For this purpose, using the study of scientific texts, the components of urban form affecting the thermal comfort of urban open spaces were extracted in a hierarchy from texture to building, then ENVI-met software was used to simulate and analyze the design factors, and each of the blocks Residential houses with a certain height are simulated in the software. The results show that the nine isolated cubes provide better heat in the open space. The better performance of this arrangement in providing thermal comfort in the open space can be attributed to the distribution of building blocks, which prevents the creation of open spaces without large shadows inside the site. The shade created by the building blocks prevents the temperature from rising too much in the summer afternoon hours. مسئله تحقیق:مسئله آسایش حرارتی کاربران در فضاهای باز موردتوجه معماران و طراحان فضاهای مسکونی بوده است. در معماری سنتی ایران با توجه به آب‌وهوای هر منطقه فرم، جایگیری فضاها و طراحی فضاهای باز با توجه به اقلیم هر منطقه شکل‌گرفته است که این تدابیر طراحی امکان تامین شرایط آسایشی مطلوب را می داده است. عملکرد بهتر این چیدمان در ارائه آسایش حرارتی در فضای باز را می‌توان به توزیع بلوک‌های ساختمانی نسبت داد که از ایجاد فضاهای باز بدون سایه بزرگ در داخل سایت جلوگیری میکند. سایه‌ای که توسط بلوک‌های ساختمانی ایجاد می‌شود از افزایش بیش‌ازحد دما در ساعات بعدازظهر تابستان جلوگیری مینماید. هدف: هدف این پژوهش یافتن مؤلفه های طراحی فضاهای باز مجتمعهای مسکونی مؤثر در تأمین آسایش حرارتی ساکنین شده است. روش پژوهش: روش تحقیق در این پژوهش شبیه سازی نرم افزاری و میدانی است که خروجی های نرم افزاری برای اعتبارسنجی با استفاده از دادهه ای میدانی حاصل از اندازه گیری محیطی کنترل شده اند. بدین منظور با استفاده از مطالعه متون علمی مؤلفههای فرم شهری تأثیرگذار بر آسایش حرارتی فضاهای باز شهری در سلسله مراتبی از بافت تا بنا استخراج‌شده سپس برای شبیه‌سازی و تحلیل عوامل طراحی از نرمافزار ENVI-met بهره گرفته و هر یک از بلوکهای مسکونی با ارتفاع مشخص در نرمافزار شبیه‌سازی‌شده است. نتیجه: نتایج نشان می‌دهد که بلوک های شهری منفرد مکعبی شکل آسایش حرارت بهتری را در فضای باز ارائه می‌کنند. عملکرد بهتر این چیدمان در ارائه آسایش حرارتی در فضای باز را می‌توان به توزیع بلوک‌های ساختمانی نسبت داد.

https://udd.modares.ac.ir/article_23278_f7d231711d490bcbf845df42c7eb6096.pdf

دانشگاه تربیت مدرس گفتمان طراحی شهری ۳۱۱۶-۰۲۱۲ 5 3 2024 09 22 Revitalizing Life through Enhanced Quality and Effectiveness of Open Spaces in Sepidar Urmia Residential Complex سرزندگی با ارتقاء کیفیت و اثربخشی فضاهای باز مجتمع مسکونی سپیدار ارومیه 101 115 23279 10.48311/UDD.5.3.6 FA عباس صداقتی استادیار، گروه معماری، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران. حامد قلیزاده کارشناسی ارشد، گروه معماری، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران. Journal Article Problem statement: The open spaces of residential complexes occupy part of the time and environment of the residents’ daily life, and improving the quality of these spaces can be effective in mental health, strengthening social interactions, vitality, etc. In this research, the factors affecting the improvement of the quality and effectiveness of the open spaces of residential complexes have been examined, and in this regard, using the descriptive-survey research method, some effective factors in improving the quality of these spaces that should be considered in the design of these complexes have been presented. Aims: The aim of this study is to investigate the effective components in improving the quality and effectiveness of open spaces in the Sepidar residential complex in Urmia. Methods: Leveraging a descriptive-survey research methodology, this study delves into the identification and prioritization of critical factors that effectively contribute to the enhancement of the quality of open spaces in residential complexes. The research population encompasses the residents of the Sepidar residential complex in Urmia. To analyze the data gathered from 298 questionnaires, the study initially employed SPSS software. Subsequently, structural equations were analyzed using the second-order factor analysis method with AMOS software. Findings: Based on the research findings, it is imperative to emphasize that the design of open spaces in residential complexes should be meticulously crafted to foster a sense of security among residents while simultaneously cultivating a profound sense of belonging to the community. The design should prioritize the creation of legible spaces adorned with verdant vegetation, complemented by appropriate lighting and furnishings. Additionally, the spaces should be adaptable to accommodate diverse uses and activities. Furthermore, these open spaces should serve as catalysts for fostering group participation, collaborative endeavors, and opportunities for meaningful social interactions. Conclusion: Based on the results of the research, it can be said that the component of social interactions with a total effect of 0.924 has the greatest effect in creating effectiveness and improving the quality of the environment, followed by flexibility of space with 0.903, a sense of belonging to a place 0.864, and a sense of security 0.812, lighting and furniture 0.791, green space and vegetation 0.706 and legibility of space with 0.631 have been the most effective components in improving the quality of open spaces in residential complexes بیان مسئله: فضاهای باز مجتمع‌های مسکونی به عنوان بخش جدایی ناپذیر از این مجتمع‌ها، بخشی از زمان و محیط زندگی روزمره ساکنان را به خود اختصاص میدهد و ارتقای کیفیت این فضاها میتواند در سلامت روانی، تقویت تعاملات اجتماعی، سرزندگی، خلاقیت و... مؤثر باشد. اهداف: هدف پژوهش حاضر، بررسی مؤلفه‌های موثر بر ارتقا کیفیت و اثربخشی فضاهای باز مجتمع‌مسکونی سپیدار ارومیه میباشد. روش تحقیق: با استفاده از روش تحقیق توصیفی- پیمایشی برخی از عوامل مؤثر و همچنین ترتیب اهمیت هرکدام از این مولفه ها که در ارتقای کیفیت این فضاها مدنظر باید باشند؛ ارائه شده است. جامعه آماری تحقیق شامل ساکنان مجتمع مسکونی سپیدار ارومیه و جهت تحلیل اطلاعات دریافتی از 298 پرسشنامه، ابتدا از نرم افزار SPSS استفاده گردید و سپس معادلات ساختاری به روش تحلیل عاملی مرتبه دوم با نرم افزار AMOS انجام گرفت. یافته ها: براساس نتایج پژوهش میتوان گفت؛ طراحی این فضاها باید به گونه ای باشد که ضمن برقراری حس امنیت ساکنین، حس تعلق به مکان را برای سکنه به وجود آورد. ایجاد فضاهای خوانا، با پوشش گیاهی سبز که نورپردازی و مبلمان مناسب داشته باشد و امکان تغییرپذیری در فضا نیز وجود داشته باشد، نیز باید مدنظر قرار گیرد. همچنین این فضاها میبایست زمینه ساز مشارکت و فعالیت گروهی و مکان تعاملات عمیق اجتماعی باشد. نتایج: از میان مولفه های موثر در ارتقای کیفیت فضاهای مذکور؛ مؤلفه تعاملات اجتماعی با مجموع اثرات 0.924، بیشترین اثرگذاری در ارتقای کیفیت محیط دارد و سپس به ترتیب انعطافپذیری فضا با 0.903، حس تعلق به مکان 0.864، حس امنیت 0.812، نورپردازی و مبلمان 0.791، فضای سبز و پوشش گیاهی 0.706 و خوانایی فضا با 0.631، مؤثرترین مؤلفه‌ها در ارتقای کیفیت فضاهای باز مجتمع های مسکونی بوده است.

https://udd.modares.ac.ir/article_23279_5d70e41830fc49ffb65095fd1185cd1e.pdf

دانشگاه تربیت مدرس گفتمان طراحی شهری ۳۱۱۶-۰۲۱۲ 5 3 2024 09 22 The Problemology of Iran's urban Development Policies with a Focus on the Legal Dimension of Urban Development Programs after the Period of the Islamic Revolution "from the Beginning of the 1360s to the End of the 1390s" مسأله‌‌شناسی سیاستهای شهرسازی ایرا ن با تمرکز بر بعد حقوقی برنامه های توسعۀ شهری بعد از دورۀ انقلاب اسلامی "از ابتدای دهۀ 1360 تا اواخر دهۀ 1390 ه.ش" 117 131 23280 10.48311/UDD.5.3.7 FA محسن رشیدی دانشجوی دکترای شهرسازی، واحد تهران غرب ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. حمیدرضا صارمی دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. اسماعیل شیعه استاد گروه شهرسازی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article Aims: The problemology of Iran’s urban development policies is focused on the legal dimension of urban development programs in the period after the revolution “from the beginning of the 1360s to the end of the 1390s”. Methods: For this purpose, after detailed study of the text of the approvals in the mentioned time frame, with the interpretative-analytical approach and with the help of the qualitative content analysis method, the approvals related urban design were discussed and then the content related to the development plans was extracted. A city from legal point of view was examined in these 42 resolutions. Findings: Paying attention to the texture and historical buildings with 24.68%, paying attention the existing historical background with 18.36%, tourism in urban areas with 16.58%, and recreation and leisure axes with 15.47% were the most topics. which have been considered from legal point of view. In the meantime, attention is given “view axis” with 0.98, “walking axis” with 1.88 and “cycling axis” with 1.88, attention to “height proportions”, “human scale” and less has been written from the legal point of view in the political issues of urban planning in Iran from the beginning of the 1360s to the end of the 1390s. Conclusion: As result, despite the existence of hundreds of legal texts that have at least one article or clause related to planning and controlling the country’s physical development, this collection has not yet been able respond to the needs today’s physical development the country and relationship between the government and the people. Determine the relationship between people and the legal framework. اهداف: مساله شناسی سیاست های شهرسازی ایران با تمرکز بر بعد حقوقی برنامه های توسعه شهری در دوره بعد از انقلاب از اوائل دهه ۶۰ تا اواخر دهه ۹۰ میباشد. روش کار: به این منظور پس از مطالعه دقیق متن مصوبات در بازه زمانی یادشده، با رویکرد تفسیری- تحلیلی و به کمک روش تحلیل محتوای کیفی، مصوبات موضوعات مرتبط با طراحی شهری پرداخته شده بود، استخراج گردید و سپس محتوای مرتبط با طرح های توسعه شهری از منظر حقوقی، در این 42 مصوبه مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: توجه به بافت و بناهای تاریخی با 24/68 درصد، توجه به زمینه تاریخی موجود با 18/36، گردشگری در پهنه های شهری با 16/58، و محورهای تفریحی و فراغتی با 15/47 درصد بیشترین‌ موضوعاتی بودند که از نظر حقوقی مورد توجه‌ بوده اند. در این‌ میان به‌ موضوعات «محور دید» با 0/98، «محور پیاده روی» 1/88 و «محور دوچرخه سواری»1/88 توجه «به تناسبات ارتفاعی» «مقیاس انسانی» توجه‌ کمتری به لحاظ حقوقی در مسائل سیاست های شهر سازی ایران از نظر حقوقی در طی دهۀ 60 تا اواخر دهۀ 90 شده است‌. نتیجه گیری: در نتیجه‌ هم‌ اینک‌ با وجود صد عنوان از متون قانونی‌ که‌ حداقل‌ یک‌ ماده یا بند مرتبط‌ با امر طرح ریزی‌ کنترل توسعه‌ کالبدی‌ کشور دارند، این‌ مجموعه‌ هنوز نتوانسته‌، پاسخ‌گوی‌ نیازهای‌ امروز توسعه‌ کالبدی‌ کشور باشد و روابط‌ دولت‌ با مردم و مردم با مردم و چارچوب حقوقی‌ و قانونی‌ روابط‌ را معین‌ کند.

https://udd.modares.ac.ir/article_23280_0a06a00f444e0d933ece33d2a02e9970.pdf