دانشگاه تربیت مدرس گفتمان طراحی شهری ۳۱۱۶-۰۲۱۲ مقالات آماده انتشار 2026 05 20 The Mediating Landscape: A Philosophical Trajectory from Objectivism to Eco-Symbolism in Environmental Design منظر میانجی: سیر فلسفی تحول از عینیت‌گرایی تا اکوسمبولیسم در طراحی محیط 28694 10.48311/udd.2026.117754.82811 FA میلاد گلمحمدی گروه مهندسی طراحی محیط زیست دانشگاه تهران 0000-0002-4433-4382 Journal Article 2025 11 17 Philosophical developments from the modern to the contemporary era have transformed the understanding of landscape from a purely visual phenomenon into a cultural, perceptual, and interdisciplinary process.** The central problem of this research is the lack of a comprehensive framework for analyzing and designing landscapes that simultaneously addresses physical structure, human experience, and cultural meaning-making. The study aims to propose a three-layer model for landscape analysis that encompasses the objective, perceptual, and eco-symbolic dimensions. Using a descriptive-analytical and hermeneutic methodology, the evolution of landscape theories—from Descartes to phenomenology and mesology—was examined, leading to the identification of three distinct layers. The findings indicate that the **objective layer** deals with the physical and observable structure of the landscape, the **perceptual layer** encompasses users' multisensory and embodied experiences, and the **eco-symbolic layer** focuses on the role of culture, history, and meaning in shaping the landscape. Analysis of two exemplary urban parks in Iran and France demonstrates that these three layers coexist in successful designs, enabling the reproduction of meaning and human experience. The study concludes that a comprehensive understanding of landscape necessitates an interdisciplinary approach, and the proposed three-layer model can serve as a practical tool for the design and analysis of urban and cultural landscapes. تحولات فلسفی از دوران مدرن تا معاصر، فهم منظر را از یک پدیده صرفاً بصری به یک فرآیند فرهنگی، ادراکی و میان‌رشته‌ای تغییر داده است. مسئله اصلی این پژوهش، فقدان چارچوبی جامع برای تحلیل و طراحی منظر است که همزمان به ساختار فیزیکی، تجربه انسانی و معناپردازی فرهنگی بپردازد. هدف پژوهش، ارائه مدلی سه‌لایه برای تحلیل منظر است که ابعاد عینی، ادراکی و اکوسیستم-نمادین را دربرگیرد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و هرمنوتیک بوده و با بررسی تحولات نظریه‌های منظر، از دکارت تا پدیدارشناسی و مزولوژی، سه لایه مورد شناسایی قرار گرفت. یافته‌ها نشان می‌دهد که لایه عینی به ساختار فیزیکی و قابل مشاهده منظر می‌پردازد، لایه ادراکی تجربه‌های چندحسی و بدن‌مند کاربران را شامل می‌شود، و لایه اکوسیستم-نمادین به نقش فرهنگ، تاریخ و معنا در شکل‌دهی به منظر توجه دارد. تحلیل دو پارک شهری نمونه در ایران و فرانسه نشان می‌دهد که این سه لایه در طراحی‌های موفق به طور همزمان حضور دارند و امکان بازتولید معنا و تجربه انسانی را فراهم می‌کنند. نتیجه‌گیری پژوهش حاکی از آن است که درک جامع منظر مستلزم رویکرد میان‌رشته‌ای است و مدل سه‌لایه پیشنهادی می‌تواند ابزاری عملی برای طراحی و تحلیل مناظر شهری و فرهنگی باشد.