دانشگاه تربیت مدرس گفتمان طراحی شهری ۳۱۱۶-۰۲۱۲ 7 2 2026 05 22 Investigating the Impact of Media and Technology-Based Tools on Interactive Landscape Design in Urban Parks بررسی میزان اثر گذاری ابزارهای رسانه‌ای و تکنولوژی محور در طراحی منظرتعاملی در پارک‌های شهری 1 12 28603 10.48311/udd.2026.112477.0 FA پگاه روکی ندارد محمدجواد مهدوی نژاد 1385 هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. 2020 استاد دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران کیانوش سوزنچی استادیار دانشگاه تربیت مدرس 0000-0001-6470-4013 Journal Article 2025 04 18 ABSTRACT Aims: One of the negative consequences of technological growth in contemporary human life is the reduction of interaction with the environment and the inadequate formation ofI landscapes, where human-environment interaction is the foundation. This decline in interaction leads to a decrease in social participation, lower quality of life, and psychological and emotional damage to individuals in urban settings. Thus, this article aims to explore and identify the parameters through which technology and media can serve to enhance interactive landscapes, particularly in urban parks. Methods: To achieve this goal, the research follows an analytical-descriptive approach, utilizing library studies to extract the concepts and components of landscape and human-environment interaction. Subsequently, a questionnaire was designed based on users' preferences regarding the use of urban parks. The questionnaire assessed the impact of technological tools and their applications on citizen satisfaction and engagement. Findings: The analysis reveals that urban dwellers are open to the integration of technology into urban landscapes, particularly in parks, and that such tools may help increase both the frequency of visits and citizens' presence. However, the key finding is that a majority of respondents expressed reluctance to abandon their traditional cultural values, indicating a preference for the localization of technology to suit local contexts. Conclusion: The findings suggest that technology and media-based tools can significantly enhance the responsiveness and interactivity of urban environments, particularly in public spaces like parks. These tools can be recognized as effective solutions for fostering diversity and enriching urban life. اهداف: رشد فزاینده‌ی تکنولوژی در دهه‌های اخیر تأثیرات گسترده‌ای بر ابعاد مختلف زندگی انسان‌ها داشته است. یکی از مهم‌ترین آسیب‌های ناشی از این پیشرفت، کاهش تعامل انسان با محیط‌های شهری و عدم شکل‌گیری منظرهای تعاملی صحیح است. این فقدان ارتباط مؤثر با فضاهای عمومی منجر به کاهش مشارکت اجتماعی، افت کیفیت زندگی و بروز مشکلات روانی در شهرها می‌شود. هدف این مقاله، شناسایی و تحلیل پارامترهایی است که با بهره‌گیری از تکنولوژی و رسانه‌ها، می‌توانند منظرهای تعاملی در فضاهای شهری به‌ویژه پارک‌ها را تقویت کنند. روش: پژوهش حاضر از رویکرد تحلیلی-توصیفی بهره برده و از طریق مطالعات کتابخانه‌ای به استخراج مفاهیم منظر و مؤلفه‌های مرتبط با تعامل انسان و محیط پرداخته است. سپس، با طراحی پرسش‌نامه‌ای مبتنی بر ترجیحات کاربران، تأثیرات کاربرد تکنولوژی در ارتقاء رضایتمندی و مشارکت شهروندان در فضاهای عمومی بررسی شده است. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهند که شهروندان تمایل زیادی به استفاده از فناوری در فضاهای شهری دارند و این ابزارها می‌توانند موجب افزایش حضور و تعامل شهروندان در پارک‌ها شوند. با این حال، اغلب کاربران خواستار بومی‌سازی تکنولوژی و حفظ هویت فرهنگی در کنار استفاده از ابزارهای نوین هستند. نتیجه‌گیری: این پژوهش نشان می‌دهد که استفاده از فناوری‌های نوین می‌تواند به ارتقاء منظرهای تعاملی و بهبود کیفیت زندگی شهری کمک کند. از این رو، توسعه تکنولوژی در پارک‌های شهری باید با توجه به نیازهای اجتماعی و فرهنگی جوامع محلی صورت گیرد.

https://udd.modares.ac.ir/article_28603_8b32107d42e4b4f4b0ebb1e4ed1d7c28.pdf