دانشگاه تربیت مدرس گفتمان طراحی شهری ۳۱۱۶-۰۲۱۲ مقالات آماده انتشار 2026 01 07 Explaining Strategies to Strengthen the Human Infrastructure of Urban Cycling in Tehran تبیین راهبردهای تقویت زیرساخت‌های انسانی دوچرخه‌سواری شهری در تهران 28082 10.48311/udd.2026.117998.82814 FA محمد نظرپور پژوهشگر دکتری شهرسازی، گروه شهرسازی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران فلوشیپ دکتری، موسسه دوچرخه‌سواری شهری، دانشگاه آمستردام، 0009-0005-7997-1049 محمد جواد بختیاری گروه طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0009-0004-2177-3376 Journal Article 2025 11 28 Objectives: Focusing on the city of Tehran, this study aims to explain strategies that can strengthen the human infrastructure for urban cycling, an emerging concept in global urban mobility literature that emphasizes the necessity of enhancing social and cultural capacities as a complement to physical and hard infrastructures.<br /> Methods: This qualitative study was conducted through semi-structured interviews with 17 key stakeholders, including senior managers and officials involved in urban cycling development projects in Tehran, active practitioners directly engaged in these initiatives, urban cycling instructors, and leaders and members of urban cycling groups. After transcription and iterative review, the data were organized into core themes to reveal the dimensions, potential, and challenges associated with this infrastructure.<br /> Findings: The strategic themes indicate that the human infrastructure of urban cycling in Tehran can be conceptualized across four interconnected dimensions: education (skills and urban cycling training; gender and age differences; and attention to social norms), participation (top-down and bottom-up participation; meaningful involvement from decision-making to implementation and evaluation), empowerment (target groups including citizens, instructors, and activists; specialized training; rights and regulations), and awareness-raising (media and content production, events and collective demands, applied research, and campaign development).<br /> Results: Overall, the findings suggest that future policies, programs, and interventions, if directed toward strengthening these four dimensions alongside the simultaneous development of hard infrastructures, can more effectively promote urban cycling as a sustainable and human-centered mode of mobility in Tehran. اهداف: این پژوهش با تمرکز بر شهر تهران به‌دنبال تبیین راهبردهایی است که می‌تواند «زیرساخت انسانی توسعه دوچرخه‌سواری شهری» را تقویت کند. مفهومی نوظهور در ادبیات جهانی جابه‌جایی شهری که تمرکز آن بر ضرورت توجه و تقویت ابعاد و ظرفیت‌های اجتماعی و فرهنگی، به‌عنوان مکملی برای زیرساخت‌های کالبدی و سخت است.<br /> روش‌ها: این مطالعه با رویکرد کیفی و از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۷ نفر از مدیران و مسئولان اصلی در پروژه توسعه دوچرخه‌سواری شهر تهران، کنشگران فعال که مستقیما در این پروژه ها مشارکت داشتند، مربیان آموزش دوچرخه‌سواری شهری و برخی از سرگروه‌ها و اعضای گروه‌های دوچرخه‌سواری شهری در تهران انجام شده است. داده‌ها پس از پیاده‌سازی و بازخوانی مستمر در راستای تولید مضامین محوری سامان‌دهی شدند تا ابعاد مختلف این زیرساخت و پتانسیل‌ها و چالش‌های هر بخش نمایان شوند.<br /> یافته‌ها: مضامین راهبردی به دست آمده نشان می‎دهد که زیرساخت انسانی دوچرخه‌سواری شهری در تهران در چهار محور به‌هم‌پیوسته قابل صورت‌بندی است: آموزش (مهارتی و شهری؛ تفاوت‌های جنسیتی و سنی؛ و توجه به هنجارهای اجتماعی)، مشارکت (مشارکت بالا به پایین و پایین به بالا؛ مشارکت واقعی از تصمیم‌سازی تا اجرا و ارزیابی)، توانمندسازی (گروه هدف شهروندان، مربیان و کنشگران؛ آموزش تخصصی، حقوق و قوانین‌) و آگاهی‌بخشی (رسانه و تولید محتوا، رویدادها و مطالبات گروهی، تحقیق و پژوهش‌های کابردی و کمپین‌سازی).<br /> نتایج: برآیند یافته‌ها نشان می‌دهد سیاست‌گذاری‌ها، برنامه‌ها و اقدامات آتی، در صورت تمرکز بر تقویت این چهار محور در کنار توسعه همزمان زیرساخت‌های سخت، می‌تواند به توسعه دوچرخه‌سواری شهری به‌عنوان شیوه‌ای پایدار و انسان‌محور برای جابه‌جایی شهری منجر شود.