دانشگاه تربیت مدرس گفتمان طراحی شهری ۳۱۱۶-۰۲۱۲ 6 2 2025 08 23 Children and the Spaces Adjacent to the Home; an Overview of Persian-Language Research کودک و فضاهای همجوار خانه؛ جستاری در پژوهش های فارسی‌زبان 15 36 24225 10.48311/udd.2025.24225 FA نینا قصلانی دانشجوی دکترای معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی ، تهران، ایران آزاده آقالطیفی استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران مرجان سادات نعمتی مهر دانشیار گروه طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران حمید ندیمی استاد گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید‌بهشتی Journal Article Statement Problem: The space adjacent to the home, is the first important space where children communicate with the outside world. Research has been conducted in Iran and the world regarding children and these spaces, and each has looked at the subject from a different perspective. <br><br>Aim: The present article aims to analyze and interpret what has been published so far in Iran, and to prevent repetition and find existing research gaps, and conducts a systematic review of previous studies in the period 2007 to 2024. <br><br>Methods: Therefore, 50 articles were selected and reviewed based on the PRISMA guidelines, and by studying their structure and content, the current research vision was outlined. <br><br>Results and Conclusion: The results indicate an increasing volume of articles in the field of children and neighborhood. The content classification of the articles examined shows that most of the topics have not reached saturation and there is room for future research. Conducting a small number of studies on some topics and only in a specific context such as the route to school, not paying attention to children with special conditions, not paying attention to children's interaction in the context of spaces adjacent to the home with other children, youth, and the elderly, focusing a large number of studies on Tehran and a few other provincial centers, and not conducting research in other cities and villages, and not determining the age of the child studied in some studies are some of the problems with studies in this field. بیان­ مسئله: فضای همجوار خانه، به ­عنوان اولین فضای بااهمیت که کودکان با جهان خارج خانه ارتباط برقرار می­کنند، می­تواند به طور مستقیم بر رفتار، ادرا­ک و تجربیات، تقویت تعامل و معاشرت با سایر کودکان و ارتقای روابط همسایگی مؤثر باشد. پژوهش­هایی در ایران و جهان دررابطه‌با کودک و این فضا­ها صورت پذیرفته و هریک از دیدگاهی متفاوت به موضوع نگریسته ­اند.<br><br>هدف: مقاله حاضر با هدف تحلیل و تفسیر آنچه تاکنون در ایران منتشر شده و پیشگیری از تکرار و یافتن شکاف­های تحقیقاتی موجود، به بررسی کیفی و ‌مرور نظام­مند مطالعات پیشین در بازه زمانی 1386 تا 1403 پرداخته است.<br><br>روش: لذا تعداد 50 مقاله که کودک و فضای همجوار خانه موضوع اصلی آنها بوده، بر اساس شکل پریزما انتخاب و بررسی شده و با مطالعه ساختار و محتوای آنها به ترسیم چشم­ انداز کنونی پژوهش­ها، دست‌یافته است.<br><br>یافته­ ها: نتایج حاکی از حجم روزافزون مقالات در حوزه کودک و محله است. طبقه ­بندی محتوایی مقالات مورد بررسی نشان می‌دهد که اکثر موضوعات به حد اشباع نرسیده و جای کار برای پژوهش­های آتی باقی است. انجام تعداد اندک مطالعات در برخی موضوعات و صرفاً در یک بستر خاص مانند مسیر مدرسه، عدم توجه به کودکان با شرایط ویژه، عدم توجه به تعامل کودکان در بستر فضاهای همجوار خانه با سایر کودکان، جوانان و سالمندان، تمرکز تعداد زیادی از مطالعات بر شهر تهران و چند مرکز استان دیگر و عدم انجام پژوهش در سایر شهرها و روستاها و عدم تعیین سن کودکی موردمطالعه در برخی پژوهش­ها از جمله برخی از مشکلات مطالعات در این زمینه هستند. https://udd.modares.ac.ir/article_24225_0d14e3ef9e05269b449abdfcf5c8c60a.pdf