دانشگاه تربیت مدرس گفتمان طراحی شهری ۳۱۱۶-۰۲۱۲ 2 3 2022 01 21 Urban Design Education: Analysis of Educational Methods with Emphasis on the Framework of Social Responsibility آموزش طراحی شهری: واکاوی شیوه های آموزشی با تاکید بر چارچوب مسئولیت اجتماعی 89 110 23198 FA سیدمهدی خاتمی گروه طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس پوریا بوجاری گروه طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس احسان رنجبر گروه طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس Journal Article Aims: there is a need for educational studies due to the 21st-century paradigm shift in higher education toward the social responsibility of universities and the changing challenges of urban design and planning. This article aims to provide the background for redesigning and adapting the educational program of urban design to the social responsibility approach, and it also identified the current teaching and learning methods applied in urban design master’s programs. Methods: the study reviews the university social responsibility and urban design pedagogy literature to propose a social responsibility-based model for urban design education through expert discussion. Findings: with regards to pedagogical approaches, there are four teaching-learning methods, including traditional education, project-based learning, service-learning, and sustainable education. Besides, the social-responsibility-based model for urban design education includes four steps, namely, values, management, practices, and impacts. Conclusion: the fundamental difference between this approach with the current educational approaches of urban design is the matter of morality so that its underlying philosophy should be considered responsibility toward society and the environment, regardless of time and place boundaries. اهداف: در قرن بیست­ و­یکم، با توجه به تغییر پارادایم آموزش عالی در حرکت به سمت رویکرد مسئولیت اجتماعی دانشگاه­ از طرفی، و ماهیت پویا رشته طراحی شهری و هم­چنین چالش­های شهرسازی از طرف دیگر، اهمیت مطالعات آموزشی در این زمینه بسیار ضروری به نظر می­رسد. لذا هدف نوشتار حاضر، ضمن شناسایی شیوه ­های آموزشی رایج در طراحی شهری، فراهم کردن زمینه­ برای بازطراحی برنامه آموزشی طراحی شهری منطبق بر رویکرد مسئولیت اجتماعی است. روش: برای این منظور، مطالعات مربوط به مسئولیت اجتماعی دانشگاه و هم­چنین مطالعات آموزش طراحی شهری مرور گردید و از طریق گفت ­وگو با برخی متخصصین طراحی شهری، الگوی مسئولیت اجتماعی برای آموزش طراحی شهری پیشنهاد داده شد. یافته­ ها: یافته­ های پژوهش نشان­ دهنده توجه به چهار شیوه یادگیری- یاددهی شامل آموزش سنتی، پروژه ­محور، خدمات­ محور، و آموزش پایدار در برنامه ­های آموزشی طراحی شهری در مقطع کارشناسی ارشد است. هم­چنین الگوی مسئولیت اجتماعی برای رشته طراحی شهری در چهار بخش ارزش­ها، مدیریت، اعمال، و اثرات تدوین گردید. نتیجه­ گیری: نگاه مسئولیت اجتماعی می­تواند فرآیندهای دستیابی به توسعه پایدار را تسهیل نماید و با تاکید بر اهمیت اخلاق به تربیت متفکرین دغدغه ­مند و مسئول در این جهت گام بردارد https://udd.modares.ac.ir/article_23198_e42072ee175d6f0583c68ec2aab69fa2.pdf