دانشگاه تربیت مدرس گفتمان طراحی شهری ۳۱۱۶-۰۲۱۲ 1 1 2020 05 21 A Conceptual Framework for Sustainable Urban Regeneration through Green Network in Urban- Rural Contexts ارایه چارچوب مفهومی تجدید حیات پایدار شهری با کاربست شبکه‌های سبز در بافت‌های روستا- شهری 19 28 23156 FA آلاله طوسی‌اردکانی گروه طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران آزاده لک گروه طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article According to the development of Tehran and the joint of many rural contexts surrounding it, urban-rural contexts with special ecological and social conditions constitute a major part of Tehran. While the ecological and social qualities of these contexts are exposed to destruction, on the other hand, urban facilities and services are not properly received. The dominance of ecological, physical, social, and economic problems in these contexts requires the comprehensive plan to sustainable urban regeneration. This study aims to formulate the conceptual framework for sustainable urban regeneration in order to improve the quality of life and solving (social, economic, and environmental) problems in these contexts. Also, in order to make an equilibrium between development and environmental conservation and attention to the ecological nature of urban-rural contexts, the green network approach has been chosen to formulate the conceptual framework. This study is based on library studies, through qualitative content analysis on sustainable urban regeneration and green network, sustainable urban regeneration goals and green network design policies have been extracted. In conceptual framework, green network has been used as tools to create identity and sense of place, local economy, linkage and connections, multiple functions, placemaking and spatial arrangement of public and green space, climate compatible development, ecological integrity for landscape, compatible design with environment in multi-level of urban, neighborhood, green network and components of green network.<br> <span>با توجه به توسعه‌ برون‌زای تهران و الحاق بسیاری از روستاهای پیرامون، بخش عمده‌ای از این شهر را بافت‌های روستا- شهری با شرایط خاص اکولوژیک و اجتماعی در بر می‌گیرد. این بافت‌ها ضمن اینکه در معرض نابودی کیفیت‌های اکولوژیک و اجتماعی هستند، خدمات و تسهیلات شهری را به ‌صورت شایسته‌ای دریافت نمی‌کنند. تسلط مشکلات اکولوژیکی، کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و غیره در این بافت‌ها، تدوین برنامه‌ جامعی در جهت تجدید حیات پایدار شهری را ایجاب می‌کند. این پژوهش درصدد تدوین چارچوب مفهومی تجدید حیات پایدار شهری است تا از این طریق زمینه‌ ارتقای کیفیت زندگی و حل مشکلات در سه بعد اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی را در این بافت‌ها فراهم کند. همچنین برای ایجاد موازنه بین توسعه و حفاظت محیط‌زیست و توجه به ماهیت اکولوژیک بافت‌های روستا- شهری کاربست شبکه‌های سبز برای تدوین چارچوب مفهومی مذکور انتخاب‌ شده است. این مطالعه براساس مطالعات کتابخانه‌ای</span><span>،</span><span> از طریق تحلیل محتوای کیفی متون بر رویکرد تجدید حیات پایدار شهری و شبکه سبز به استخراج اهداف تجدید حیات </span><span>پایدار </span><span>شهری و سیاست‌های طراحی شبکه سبز پرداخته است. سپس مفاهیم استخراج‌شده در چارچوبی مفهومی تدوین شده است. در چارچوب مفهومی مذکور، شبکه‌های سبز به‌عنوان ابزار</span><span>ی</span><span> برای ایجاد هویت و حس مکان، اقتصاد محلی، به‌هم‌پیوستگی و اتصالات، عملکردهای چندگانه، مکان‌سازی و مکان‌یابی عرصه‌های همگانی و سبز، توسعه کالبدی همساز با اقلیم، یکپارچگی منظر اکولوژیکی و طراحی همساز با محیط در مقیاس‌های مختلف شهری، محلی، شبکه‌های سبز و اجزای این شبکه ارایه ‌شده است.</span><br> https://udd.modares.ac.ir/article_23156_50f56096d5641c9ca95b522805a32cb7.pdf